|
|
Post emensos insuperabilis expeditionis eventus languentibus
partium animis, quas periculorum varietas fregerat et laborum, nondum
tubarum cessante clangore vel milite locato per stationes hibernas, fortunae
saevientis procellae tempestates alias rebus infudere communibus per multa
illa et dira facinora Caesaris Galli, qui ex squalore imo miseriarum in
aetatis adultae primitiis ad principale culmen insperato saltu provectus
ultra terminos potestatis delatae procurrens asperitate nimia cuncta foedabat.
propinquitate enim regiae stirpis gentilitateque etiam tum Constantini
nominis efferebatur in fastus, si plus valuisset, ausurus hostilia in
auctorem suae felicitatis, ut videbatur.
Cuius acerbitati uxor grave accesserat incentivum, germanitate Augusti
turgida supra modum, quam Hannibaliano regi fratris filio antehac Constantinus
iunxerat pater, Megaera quaedam mortalis, inflammatrix saevientis adsidua,
humani cruoris avida nihil mitius quam maritus; qui paulatim eruditiores
facti processu temporis ad nocendum per clandestinos versutosque rumigerulos
conpertis leviter addere quaedam male suetos falsa et placentia sibi discentes,
adfectati regni vel artium nefandarum calumnias insontibus adfligebant.
eminuit autem inter humilia supergressa iam impotentia fines mediocrium
delictorum nefanda Clematii cuiusdam Alexandrini nobilis mors repentina;
cuius socrus cum misceri sibi generum, flagrans eius amore, non impetraret,
ut ferebatur, per palatii pseudothyrum introducta, oblato pretioso reginae
monili id adsecuta est, ut ad Cuius acerbitati uxor grave accesserat incentivum,
germanitate Augusti turgida supra modum, quam Hannibaliano regi fratris
filio antehac Constantinus iunxerat pater, Megaera quaedam mortalis, inflammatrix
saevientis adsidua, humani cruoris avida nihil mitius quam maritus; qui
paulatim eruditiores facti processu temporis ad nocendum per clandestinos
versutosque rumigerulos conpertis leviter addere quaedam male suetos falsa
et placentia sibi discentes, adfectati regni vel artium nefandarum calumnias
insontibus adfligebant. eminuit autem inter humilia supergressa iam impotentia
fines mediocrium delictorum nefanda Clematii cuiusdam Alexandrini nobilis
mors repentina; cuius socrus cum misceri sibi generum, flagrans eius amore,
non impetraret, ut ferebatur, per palatii pseudothyrum introducta, oblato
pretioso reginae monili id adsecuta est, ut ad
|
|